Schrijf je nu in voor de Familieopstellingendag op elke 1e zaterdag van de maand

Wat een transitie jaar mij bracht - familieopstellingen en systemisch werk

Gepubliceerd op 12 december 2022 om 10:31

Leestijd - 2 min.

Transitie. Klinkt zwaar. Is het niet. Je bent altijd in wording.

Wat heb ik veel inzichten gekregen in mijn systeem en in het systemisch werken. En dat kan ik nu allemaal doorgeven!

Je kunt een ander zo diep ontmoeten als je zelf bent gegaan.

Een jaar met hele fijne medestudenten zware stukken gezien en aan elkaar laten zien. Gelachen, gehuild, geheeld.

Door het aannemen van ongezien verlies uit mijn systeem en het integreren van mijn schaduwstukken ben ik bewuster en vollediger van mijzelf ben gaan houden. Ik ken en neem mijn eigen plek. Dit is de liefde die ik ben. Die ik geef. En mag ontvangen.

Ik hoef niemand meer te zijn van mijzelf. Perfectionist. De lat mag omlaag. Soms zelfs op de grond.

Er is meer compassie en mildheid ontstaan.

Het heilige moeten is eraf. Ik denk veel vaker: ‘Let it be.’

Tegenwoordig ben ik geen spons meer, maar een spiegel voor de emoties van de ander.

Ik heb geen richting dus het heilige zoeken is eindelijk voorbij. Ik ben simpelweg niet zo bedraad. Wel kan ik jou heel goed richting geven.

Zoveel Maskers afgedaan. Steeds puurder. Steeds minder poppenkast, niet meer steeds mooi-weer spelen. Cut that crap! No more bullshit bingo! Voelen! Daarnaar leven en handelen. Dit, zodat ook jij in mijn nabijheid 100% puur jezelf kan zijn.

Ik verwelkom wat is. Leef meer in het moment. Ook met machteloosheid. Wanneer de dingen niet gaan zoals gepland. Ik kan er beter mee zijn.

Omdat ik een eerlijkere verbinding met mijzelf heb, kan ik meer pure verbindingen in mijn bestaan ervaren. Er is meer innerlijke dialoog en vrijheid ontstaan om mijzelf - en wat voor mij klopt - te kunnen voelen. Om ook te kunnen laten gaan wat niet puur en kloppend is voor mij.

Leegte. Erbij blijven en niet gelijk opvullen.

Dankbaar voor Sonja Elferink. Niemand anders dan zij had deze harde noten in mij kunnen kraken. Illusies van deze ‘luckiest girl alive’ zijn doorgeprikt. Het doet mij zoveel eerlijker in het leven staan! Gespiegeld in zeer pijnlijke stukken die ik heb aangenomen uit mijn familiesysteem. Met zoveel liefde, helderheid en pure aanwezigheid. Ik ben meer wakker en helder!

Tot slot deel ik graag 'Het is Genoeg' van Wende Snijders. Zij kan dit proces zoveel mooier zingen dan ik het ooit kan zeggen.

'Want ik ben hier. Zoals ik ben. Met alle glans en rafelranden. Mijn manier van houden van. En dat ik durf te vragen. Zie mij staan en ga niet weg. Hou me vast en draag me.

Het is goed, meer dan genoeg. Dit antwoord waar ik steeds naar zoek. Het is zo dicht bij huis te vinden. Sterker nog. Het zit binnen in me.

Het is goed, het is genoeg, ik ben meer dan goed genoeg. Het is goed meer dan genoeg.

En wat ik dan zie daar ben jij. En wat ik dan zie daar zijn wij. En wat ik wil is dat dat blijft. Het is goed meer dan genoeg. En dat was ik altijd al.

En het liefst van alle dingen, is dat ik jou ook hoor zingen: 'Het is goed. Het is genoeg. Ik ben meer dan goed genoeg.’


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.